( ترجمه ) ( 23 / 20 - 1 ) بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص حقيقة مؤمنين آنهايى كه ( داراى چنين صفاتى ميباشند ) رستگار گرديدند ( 1 ) آن كسانى كه در نماز خشوع و فروتنى ميكنند ( 2 ) و آنهايى كه از بيهوده كاريها اجتناب مينمايند ( 3 ) و كسانى كه زكات مالشان را ميدهند ( 4 ) و آنهايى كه فرج خود را از زنا حفظ مينمايند ( 5 ) مگر از ازواجشان و آنهايى را كه مالك گرديده‌اند كه حقيقة نسبت به آنان ملامت كرده نميشوند ( 6 ) و كسى كه غير از زن و كنيز خود غيرى را بجويد ( براى مقاربت ) از حد تجاوز نموده ( 7 ) و نيز از صفات مؤمنين اين است كه امانتهايشان و عهدشان را مراعات ميكنند ( 8 ) و آنهايى كه اوقات نمازشان را حفظ مينمايند ( 9 ) اين چنين جماعتى وارثانند ( 10 ) كه بهشت را بميراث مىبرند و در بهشت جاويدان خواهند بود ( 11 ) و حقيقة ما انسان را از خلاصه گل آفريديم ( 12 ) پس از آن او را در جايگاه استوار قرار داديم ( 13 ) پس از آن او را نطفه ( خون بسته ) گردانيديم پس از آن نطفه را مضغه ( پارچه گوشتى ) نموديم و بپارچه گوشت استخوان و به استخوان گوشت پوشانيديم ( وقتى خلقتش تمام گرديد ) بوى روح دميديم بزرگ و بزرگوار است خدايى كه بهترين خلق كنندگان است ( 14 ) پس از آن بحقيقت شما از مردگانيد ( 15 ) پس از آن محققا شما در قيامت مبعوث خواهيد گرديد ( 16 ) و ما بالاى سر شما هفت آسمان آفريديم و از آفريده خود غافل نميباشيم ( 17 ) و ما از آسمان به اندازه معين آب را فرود آورديم پس از آن آن را در زمين ساكن گردانيديم و حقيقة بر بردن آب توانا ميباشيم ( 18 ) و براى شما به آن آب بوستانهايى از نخل خرما و انگور آفريديم و براى شما در آنها ميوه‌هاى بسيارى است كه از آن ميخوريد ( 19 ) و درختهايى كه از طور سينا روئيده مىشود با روغن كه خورش نان خورندگان باشد ( 20 ) .